Update
Moet wel eerlijk zeggen dat onze website bijhouden of een nieuwe nieuwsbrief schrijven wel eens uit onze tenen moet komen. Het is niet dat we niks beleefd heb, ik wilde eigenlijk dat we al die afgelopen jaren alles 
opgeschreven zou hebben, dan zouden we inmiddels een dik boek hebben. 
Het is meer dat we juist zoveel meemaken, dat we ’s avonds uitgeteld op de bank hangen en blij zijn dat we even niet over ons werk hoeven te praten (of dus schrijven….).Op dit moment “ woont” Donovan bij ons. Een jongetje van 5, die we begin deze week weer eens gingen bezoeken (ik, Trudy ken hem al vanaf dat hij een baby is). Hij woont buiten Jeffreys Bay, in een huisje samen met zijn zusje en zijn vader en moeder. Moeder is een zware alcoholiste, en zijn vader heeft de moed ook opgegeven. Donovan zijn zus, die al 10 jaar is, is nog nooit naar school geweest. “ Geen zin” zegt moeder.
Donovan heeft een groot abces in zijn nek, het ziet er lelijk uit. Dus we zijn met moeder en Donovan naar het Ziekenhuis gereden. Lang verhaal kort, Donovan zijn moeder is flink aangesproken door de maatschappelijk werkster van het Ziekenhuis over het verwaarlozen van haar kind. Aangezien Donovan medische verzorging nodig heeft (wondverzorging) kon hij niet mee naar huis. “ Dan neem ik hem wel mee” zei ik tegen de maatschappelijk werkster en dat hoef je hier in Zuid-Afrika maar 1 keer te zeggen en je hebt een kind. Dus Donovan is even bij ons totdat zijn abces in zijn nek dicht is en de testresultaten in het Ziekenhuis bekend zijn.
Het kan nog wel een lang verhaal gaan worden want het ziet ernaar uit dat Donovan kliertuberculose heeft (nee, niet besmettelijk…) en dus het komende half jaar tuberculosemedicatie moet gaan gebruiken. Onze kinderen kijken er niet meer van op als er weer eens een kindje bijkomt voor een paar nachtjes. Alhoewel Nathan altijd graag nog een kleiner broertje wil hebben vindt hij Donovan weleens irritant. Maar dat is maar soms, want eigenlijk vindt hij het maar al te gezellig zo’n kleuter in huis.